DOLAR: 3.49 TL
EURO: 4.19 TL

Temel Fotoğrafçılık Bilgileri

6 yıl önce
2.441 kez görüntülendi

Resim bulunamadı
300

Öncelikle bu bilgileri hazırlayan ve internet ortamında bizlere sunan arkadaşlara çok teşekkür ederim. Eğer sizlerde fotoğrafçılığa merak sardı iseniz bu yazı tam size göre. Fotoğrafçılığın temel bilgileri, enstantene nedir ne işe yarar bunun yanında SLR nasıl çalışır anlamı nedir, diyafram ne işe yarar gibi bir çok konu hakkında çok yararlı bilgileri burada bulabileceksiniz.

Temel Kameralar özellikle SLR nasıl çalışıyor, diyafram ve enstantane hızı nedir resmi beraber nasıl etkiler. Ancak diyafram ve enstantane hızı anlaşıldıktan sonra fotoğrafçılığın daha ilgi çekici yerlerine geçmek mümkün.

Diyafram

Işığın girip, filmin ışığa tutulduğu açıklığın çapıdır. Lensin diyaframın değiştirilmesi durumunda resimde derin etkiler yaratılır. Kamerada f-stop ile tanımlanmıştır. Kameradan kameraya değişmekle beraber, genel duruşlar f2, f2.8, f4, f5.6, f8, f11, f16, ve f22dir. Numara küçüldükçe çap artar. F2 geniş olduğu için f4den daha fazla ışık alır. Aralarında düzgün matematiksel tam iki katlık bir fark vardır. Diyelim ki kamera f8 istiyor. Eğer siz manuel olarak f11 ayarlarsanız filmi yarı yarıya az ışığa tutarsınız. Ve f5.6 olarak ayarlarsanız iki kat ışığa tutmuşsunuz demektir. İki duruş arasında ışığı 4 kat, üç duruş arasında 8 kat değiştiriyorsunuz demektir.

Alanın derinliği de diğer önemli konudur. Çap arttıkça alan derinliği ya da odaktaki uzaklık azalır. Örneğin eğer f8 ile 4 metre odak uzaklıktaysanız, f4 ile 2 metre olacaktır. Bunları avantajınıza göre kullanabilirsiniz.

Enstantane hızı

Fotoğrafı çektiğinizde enstantanenin ne kadar açık kalacağı dolayısıyla filmin ne kadar süreyle ışık alacağıdır.. Genellikle 1 saniye ile saniyenin 1/1000 arasında değer alır. İki nedenle önemlidir. Birincisi, diyafram kontrolü için, ikincisi, stil olarak bunu fotoğraflarınızda kullanabilirsiniz.
Süre uzadıkça, filme daha çok ışık gelir. Bu daha sezgiseldir. Diyafram ile aynı mantıkta işler. 2 kat olarak. 1/125 1/250 den iki kat, 1/500 den 4 kat fazla ışık alır demektir.

Bir arada Kullanım

Eğer bu iki değişkeni bir arada kullanmaya kalkarsanız bir çarpan çıkar. İki değişken de ışığı 2 faktörle
değiştiriyordu. Diyelim ki;

Kamera durumu okuyor ve kendini f8de 1/125 olarak kuruyor. Bu doğru ölçüm. F11 olarak ayarlarsak ne olur? Görüntü yarısı kadar ışık alır, ve resim under exposed olur. Fakat biz bunu enstantane hızını 1/60 olarak ayarlayarak değiştirebiliriz. Çapı küçültüp, ışığa tutma süresini arttırarak aynı yerde kalırız.

Tabloyu incelersek;

f-stop
f22
f16
f11
f8
f5.6
f4
f2.8

enstantane hızı
1/15
1/30
1/60
1/125
1/250
1/500
1/1000

Merkez sütun önerilen pozu verir.Bununla beraber, yukarıdaki kombinasyonlardan herhangi birini kullanıp filmi doğru ışığa tutabilirsiniz, çünkü her aşağı duruş daha uzun bir enstantane hızı ile biraradadır böylece genel ışık durumu değişmez. O zaman neden farklı değerlerimiz var?

Diyaframın alan derinliği konusuna dönelim. Bunu değiştirmek isteyebileceğiniz durumlar olabilir. Kalabalıkta bir kişiyi odaklamak istiyor olabilirsiniz. Ya da maksimum odaklama istiyorsunuzdur. Bu durumlarda diyaframla oynamak gerekecektir. Tersine belli bir enstantane hızı kullanmak isteyebilirsiniz. Işık azlığı, çokluğu, hareketi yüksek hızda durdurma isteği ya da yavaş hızda gösterme tercihi gibi nedenleriniz olabilir. Daha bir çok nedenden her iki fonksiyonu birlikte değiştirmek isteyebilirsiniz. Bu size kamera ile esneklik kazandıracaktır.

Kompozisyon

Fotoğrafçılık dinamik bir sanat biçimi. Herkes için değişik tanımları var “iyi bir fotoğraf” ın. Ama yine de bazı kurallar var ki kullanırsanız daha iyi sonuçlar elde edebilirsiniz.

Temel Kompozisyon

Resimlerinizi nasıl kompoze ettiğinize bağlı olarak iyi sonuçlara ulaşırsınız. Sadece pratikle geliştirebileceğiniz ip uçları yeterlidir. Başlangıçta bu teknikleri düşünerek hareket etmek gereklidir. Ama zaten zamanla bunlar içselleşecektir. Bunlar temel fotoğrafçılık kuralları olarak adlandırılsalar da kanun değiller.

Dikkat dağıtan ögelerin atılması

Kamera, beyni ile beraber çalışan bir insan gözü gibi değil ve sadece ilgilendiklerine odaklanamıyor. Tersine vizöre giren her şeyi yakalıyor. Bu yüzden fotoğrafçının kameranın gördüğünü görmeyi öğrenmesi gerekli. Kompozisyon yaparken vizörderı tarayıp, rahatsız edici ve hoş olmayan şeyleri görmeye çalışmak ve bunlardan kurtulmanın bir yolunu bulmak gerek. Görüntüye katkısı yoksa kurtulmak en doğru yol.

Fon ve ön plan

Fotoğrafa ciddi katkıları da olabilen ya da etkisini yok edebilen unsurlardır. En genel kural, her ikisini de olabildiğince basit tutmaktır. Örneğin bir peyzaj çalışılırken ön planın insanlar, çöpler vs ile karışmaması önemlidir. Tabii eğer bu sizin tercihiniz değilse. Portrelerde fon bir hava katsa da rahatsız edici olmamalıdır. Burada karar verici sizsiniz.

2/3 Kuralı

Uygulamada en önemli kurallardan biridir. Kuralın önerisi, resmi ilgi çekici ve farklı kılmak için konunun off center yapılmasıdır. Önce vizörden bakıyoruz. Sonra kafamızda görüntüde 4 çizgi oluşturuyoruz: aşağı yönde 1/3 ve 2/3 te 2 yatay, karşı yönde 2 dikey çizgi. Şimdi çizgilerin kesiştiği 4 noktaya bakıyoruz, aynı anda orta karenin köşeleri bunlar. Kritik noktalar. Yapmanız gereken konuyu bu dördünden birine yerleştirmek. Hangisi olduğu sizin kararınız.

Çizgiler

Fotoğrafçılıkta en zor yakalanan olgu çizgilerdir. Daha canlı ve güzel fotoğraflar elde etmenizi sağlar. Çizgiler bakanın ilgisini asıl unsurlara çekmeye yarar. Net ya da dolaylı olarak belirten çizgiler kullanabilirsiniz. Net olanlar demiryolu, sokak, elektrik direği gibi gerçekten görülebilir olanlardır. Çok sezgisel kullanılırlar. Dolaylı olarak kullanılanlar resimde bir ima aracıdırlar. Direk göremezsiniz fakat oradadırlar. Baskı merkezindeki bir çalı gölgesi gibi. Öğrenilecek bir şey değildir. Kendiliğinden oluşur.

Kadrajlama

Çok kullanılmadığında güzellikler katabilir resme. Resimdeki ögeleri alıp konunun etrafını sarmak ve bir çerçeve yapmak demektir. Bunu yapmak için sayısız yol var ama herkes kendi yolunu yaratır zamanla. Örneğin eski bir pencereden çekerek ya da foilage ile yapılabilir.

Kameralar


Temel kameralar; çalışmaları, güçleri ve ana kullanım amaçları Başlangıç için öneri tipler the lens-shutter camera, the single-lens-reflex camera, and orta ve büyük format kameralar. Hangisini seçeceğiniz ne tip fotoğraflar çekmek istediğinize bağlıdır.

Lens-Shutter Kamera’ları

Point and shoot diye bilinen en basit kameradır. Kullanımı kolaydır ve iyi sonuç verirler. Aile fotoğrafları gezi fotoğrafları çekebilirsiniz.
Kullanımları artık otomatik fonksiyonlarla daha da kolaylaştı; otomatik flaşlar, pozlama gibi. Bakıyorsunuz, görüntü alıyorsunuz, düğmeye basınca kamera resmin iyi olmasını garantiliyor.
Esnekliğinizi de benzer sebeplerden kaybediyorsunuz bunun yanı sıra. Gelişmiş tekniklerle çekime uygun değiller.

Bu kamerayla imajı manipüle edemezsiniz. Diyafram veya enstantane hızını kontrol edemezsiniz. Lens değiştirme şansınız da yok. Artık zoomları olsa da 24mm den 500mm ye gitmek istediğinizde aynı şey olmayacaktır. Filtre kullanamazsınız. Kullanım kolaylığı istediğiniz her duruma uygundurlar yine de. Bazen basit, risksiz bir şeylere ihtiyaç duyabilirsiniz.

SLR

SLR (single-lens-reflex camera) bu yüzyılın en yaygın kamerasıdır. Point and shoot dan daha güçlü, yapmak istediğiniz işte daha fazla kontrol imkanı sağlarlar.
Temelde en önemli fark şudur; baktığınız zaman kameranın asıl lensinden görürsünüz, yani gördüğünüz elde edeceğiniz sonuçtur.

Diğerinde ise vizör lensten ayrıdır; yani sadece yaklaşık olarak görürsünüz. Bu yakın çekim fotoğraflarda özellikle sorun yaratabilir. Bu nedenle SLR geliştirildi. Lensleri, flaşları değiştirebilir, diyafram ve enstantane hızını ayarlayabilir, filtre kullanabilirsiniz. Değişkenlerinizi kontrol etmedikçe kameranızı ve yeteneklerinizi tam olarak kullanamazsınız. Tabii bu da fiyat demek. SLR ucuz değildir. Ekleyeceğiniz her fonksiyon da ayrıca maliyet demektir. Eğer gerçekten bu özellikleri kullanacaksanız almanızı öneririz.

Orta ve Büyük Format Kameralar

Profesyonellerin kullandığı kameralardır. SLR’ın benzeri şekilde çalışırlar. En önemli tek fark ciddi bir şekilde görüntü kalitesinin arttırılmış olmasıdır. Negatifin genişliği arttıkça kalite artar. SLR’larda 35 lik tabir ettiğimiz 24mm ve 36mm film kullanılır. Orta formatta 4.5×6cm, 6×6cm, 6×7cm, 6×9cm olur. Büyük formatta ise 9×12cm, 18×24cm’dir. Yine pahalılık söz konusu. Kamera, film ve aksesuarlar pahalıdır. Gerçekten de amatörlerin bu kameraların sunduklarına ihtiyacı olmaz.

Filmler

Ne tür film kullanmamız gerektiğini anlayabilmek için biraz bilgi. Çok önemli ve genelde gözden kaçırılan araçlardan birisi, son baskının değerini belirleyen kameranızdaki filmdir. Çoğunlukla amatörler film hakkında bilgi sahibi değillerdir.

ISO/ASA

Film kutusunun yanında gördüğünüz, genellikle 100 ile 400 arasındaki değerler filmin ISO/ASA değeridir. Bu değer filmin hız indeksidir. Büyük rakam yüksek hız gösterir. Hızlı ve yavaş film ne demektir? Önce filmin çalışmasını anlamak gerek.Işığa duyarlı emülsiyon yüz çeşitli kimyasallarla kaplıdır ki en önemlisi gümüş bromürdür.

Işığa duyarlıdır ve ışıkla reaksiyon gösterir. Filmin yapılandırılmasında tekrar reaksiyona girerek negatifin oluşmasını sağlar. Hız ise filmin kaplandığı gümüş bromürün ölçüsü ile ilişkilidir. Bu da fazla ve iri parçalı gümüş bromürlü hızlı film, yavaş filmden daha düşük kaliteli demektir. Geniş parçalarda görüntünün çözünürlüğü daha azdır. ISO/ASA 200 ISO/ASA 100′den iki kat, ISO/ASA 400′ün yarısı kadar hızlıdır. ISO/ASA 100′den daha az ISO/ASA 400′den ise çok görüntü kalitelidir.

Sonuç olarak; yüksek görüntü kalitesi için ISO/ASA100 ya da daha az kullanın unutmayın ki enstantane hızı yavaş olacaktır. (tripod kullanılabilir.) Hızlı bir aksiyon veya düşük ışık söz konusuysa ISO/ASA400 ve üstü kullanın. Hangi hızın ne tür bir duygu verdiğini deneyerek keşfedebilirsiniz.

Renkli Filmler
İki çeşittirler, baskı filmi (negatif filmler) ve slaytlar (dia pozitifler). Baskı filmi genellikle kullanılanlardır. Slaytlarsa profesyonellere birçok imkan sağlar. Baskı filmler genelde ISO/ASA100 ile 400 arası, amatörler için orta iyi dereceli filmlerdir. Çünkü görüntü çevresinde iyi bir renk dengesi sağlar. Düşük hızlı renkli baskı filmler, daha çok renk ve kontrast verirler ve daha parlaklardır. Hızlılar daha parçalı ve az renklidirler.

Slaytların daha geniş bir kullanım alanı vardır. ISO/ASA25 ile ISO/ASA6400 arası ve üstü bulunabilirler. Işık ve diğer hataları affetmezler. Gerçekten tecrübeli olmak gerekir. Renkler çok daha yoğundur. Baskıları daha kolaydır.

Siyah ve Beyaz Filmler
Siyah ve beyaz filmler, genelde düşünülenin aksine, renkli filmlerden daha komplikedir. Burada ISO/ASA değeri hız ve kalite önemlidir. Pratikte değişik markaların kıyaslanması değişik sonuçlar verebilir. Öneri çok deneme yapmaktır

Lensler

Sormak isteyebileceğiniz sorulara yanıt olsun diye. Kameranın esnekliğini arttırmada en iyi yöntem lenslerdir. Yeni başlayanlar için biraz karışık olabilir lens kullanımı. Fakat doğru bir analizle çalışılırsa o kadar karmaşık olmadığını görebilirsiniz.

Standart lensler

Standart bir lensin, negatifin diyagonaline eşit uzunlukta odak uzaklığı vardır. Bu uzunluk 35mm film için 45mm civarındadır. SLR için ise genellikle 45mm ile 55mm arasındadır. Standart lenslerin, görüntüyü kesinlikle olduğu gibi tekrar üretebilme özelliği vardır. Telefoto veya geniş açı özellikleri yoktur. Bu lensler standart lensler olarak çok pahalı örneklerin yaptıklarını yapamasalar da göz ardı edilmeyecek lenslerdir.

Telefoto Lensler

İsminden de anlaşıldığı üzere bu lensler daha ileri görmenizi sağlarlar. Odak uzunluğu 55mm nin üstünde olan lensler olmasına rağmen genelde en kısası 70mm dir. Objeyi yakınınıza getirmek için veya ekstra detayları yakalayabilmek için kullanılırlar. Kısa telefotolar portre fotoğrafları için uygundurlar, modele yaklaşmadan iyi çekimler yapabilirsiniz böylece model rahat hisseder. Uzun lensler vahşi hayvanları, uzaktaki bot ve uçakları ya da her ne kadar yasal olmasa da habersiz uzaktaki insanları görüntülemekte kullanılabilir.

Kullanırken önemli iki nokta var. Birincisi bu tür bir lens alan derinliğinizi kısaltır. Standart lensle 10 12 metre derinliğiniz varken telefoto ile 3 ila 4 arasında kısıtlısınızdır. Bu nedenle doğru alan ve neyin odaklanacağı çok önemlidir. İkincisi kamera sallantılarına karşı çok dayanıksızdır. Kamera sallantıları enstantane hızı yavaş olduğunda oluşur ve kamera hareketleri film üzerinde etki yaratır. Bundan kaçınmak için en azından 1/ odak uzunluğu kadar hızlı bir enstantane hızı kullanmak gerekir. Örneğin 210mm lens kullanırken 1/250 de çekim yapılmalıdır.

Geniş Açı Lensler

İsminden anlaşıldığı üzere kameradan alınan görüntüyü genişletirler. Odak uzunluğu 40mm altındakiler geniş açı, 18mm altındakiler ultra geniş açı lensler olarak isimlendirilirler. Özel efektler için de kullanılabilirler. 30mm altında resmin kenarlarında biçim bozukluğu olur ve lense yakın herhangi bir görüntü orantısızca büyük olur. (Örneğin Pearl Jam in VS. albüm kapağı ultra geniş açılı bir lensle bu şekilde çekilmiştir.) Geniş açılar uzun bir alan derinliği verirler bu yüzden alanda seçicilik yapmak isteniyorsa dikkatli çalışılması gerekmektedir.

Zoom Lensler

Zoom lensler özellikleri kadar dezavantajları da olan lenslerdir.
Yararları: Sabit bir odak uzunluğu olmayan lenslerdir. Böylece bir alımda 100mm ile 400mmlik bir aralığınız olacaktır. Hem para hem kullanım kolaylığı ile zaman da kazandırır. Bu bazen aksiyon ve doğa çekimlerinde çok önemli olabilir.

Zararları: Ana problem odak uzunluklarının değişebilirliğindedir; bir zoom lensin benzer ölçü sabit odak uzunluklu lensler kadar geniş aperture’ü olamaz. Bu da uzun enstantane hızı demektir, çekimde esnek değilsinizdir çokça tripod ile çalışmak gerekir, özellikle de telefoto zoomlarda.

Filtreler

Kullanımı ile resminizin görüntüsünü değiştiren filtreler dünyası. Sonuçtan emin olmadığımız için çoğunlukla kullanmaktan çekindiklerimiz.

Temel Filtreler

Bu filtreler resminizde güçlü bir etki yapmazlar. Tersine, resimde güç algılanan, zekice değişiklikler yapmak için ya da suni görünmeden değişiklik esnekliği kazanmak için kullanılırlar.  En yaygını UV/Skylight filtresidir. Hakikaten bir şey yapmaz. Filme ulaşan ultraviolet ışığının miktarını keser, böylece gökyüzü çekimlerinde daha iyi kontrastlar alınır, tabii bu modern filmlerden çok eski filmlere yararlıdır. Bununla beraber lensin önünde koruyucu olarak tutulursa bir çizilme anında lens değil ucuz bir filtre kaybetmiş olursunuz.

Diğer yaygın model polarize filtresidir. Diagonal ışınımları seçerek eler. Örneğin, yansımalar ve gökyüzündeki ışık kirliliği gibi. Gökyüzü daha mavi, su daha derin renkli olur. Çünkü yansıma olamayacak ve baskı da bununla bozulmayacaktır. Kullanım için bir limit yok. Ucuz filtrelerdir.

Başka yaygın filtreler de var. Nötral yoğunluk fltreleri gibi. Kameraya giren ışığı kesmekte kullanılan gri ekranlardır. Filtresiz halinize göre daha geniş bir diyafram kullanmanıza yarar. Yakın çekim filtreler de kullanılmakta. Lensinizin macro lens taklidi olmasına yararlar. Bu filtre ile focusunuz birden artar.

Renkli Filtreler

Genelde siyah ve beyaz filmlerde kullanılırlar. Renkli filmlerde ise günbatımı, gökyüzü vb durumlara strinking renk vermek için tercih edilirler. Ama asıl kullanımlarını siyah ve beyaz filmlerde görebiliriz. Renk filtresi, diğer renklerden gelen ışığı azaltarak, aynı renkteki objeden gelen ışık miktarını arttırmak için kullanılır. Bu arttırılan kontrast efektidir. Aşağıdaki tabloda farklı renk filtrelerinin, belli durumlarda ne efekt verdiğini görebiliriz.

Konu
İstenen Efekt
Önerilen Filtre

Mavi Gök
Doğal
Sarı

Karanlık
Koyu Sarı

Mükemmel
Kırmızı

Neredeyse Siyah
Koyu Kırmızı

Gece Efekti
Kırmızı + Polarize Filter

Deniz Görüntüleri
Doğal
Sarı

Koyu su
Koyu Sarı

Güneş batımları
Doğal
Hiç ya da sarı

Artan parlaklık
Koyu sarı ya da kırmızı

Uzak Manzaralar
Sis eklemek
Mavi

Hafif sis eklemek
Hiç

Doğal
Sarı

Sis azaltma
Koyu sarı

Daha çok sis azaltma
Kırmızı ya da koyu kırmızı

Nearby Foilage
Doğal
Sarı ya da sarı-yeşil

Açık
yeşil

Dış Mekan Portre
Doğal
Sarı-yeşil ya da sarı ya da polarize filtre

Çiçek tomurcuklar
Doğal
sarı ya da sarı-yeşil

Kırmızı ve turuncular
Detay göstermek için hafifletme
Kırmızı

Mavi ve morlar
Detay göstermek için hafifletme
Hiç ya da mavi

Bitkiler
Detay göstermek için hafifletme
yeşil

Taş, ahşap, kumaş, kum vs.
Arttırılmış doku
Koyu sarı ya da Kırmızı

Özel Efekt Filtreleri

Resimdeki en çarpıcı değişikliklere neden olan en güçlü filtreler bunlardır. Kullanımı zordur ve çok yaygın değildir. Doğru kullanılamadığında suni ve hileli oldukları anlaşılır. En popülerlerinden biri, starlight filtredir. Camında kesişen çizgiler olduğu için, parlak ışıkta 4 ya da 6 noktalı yıldız oluşturur resminizde. Yayılma filtreleri resmi sanki bir hayal durumumuymuş gösterir. Her şey bulutlu ve sislidir. Bu güzel bir portre filtresidir. Grad filtreleri baskıda resmin bir efektten diğerine değişmesini sağlar. Genelde iki renklidirler. Değer birinden diğerine doğru değişir.

Karanlık Oda

Kendi karanlık odanızı kurmak: Kendinize ait resimleri basmak için yarı profesyonel bir karanlık odaya girme şansınız yoksa, kendi karanlık odanızı kurmak zorundasınız. Başlangıçta her ne kadar gözünüzü korkutsa da aslında o kadar da zor değildir ve sizin için çok kazançlı olabilir.

İhtiyacınız olan ilk şey küçük bir odadır (1,8 x 2,4 m yeteri kadar geniş olmakla birlikte, daha geniş bir oda daha iyi olacaktır). Evinizde bulunan ikinci tuvalet, banyo veya yatak odasını kullanabileceğiniz gibi, garaja kendi odanızı bile inşa edebilirsiniz. Sonuçta karanlık odanın yeri önemli değildir. Mekanda bir musluk bulunması artı puandır, böylece baskılarınızı yıkamak için odayı terk etmeniz gerekmez, ancak yine de odayı ayarlarken şart değildir.

Karanlık odayı kuracağınız yeri tespit ettikten sonra sıra ikinci adım olan karanlığın sağlanmasıdır. İşin en kolayı ve en az çekici yanı bütün olası ışık kaynaklarının bantla kaplanmasıdır. En önemli konumda bulunan kapı ve çevresinin ışık geçirmesini önlemek için zemin de dahil tüm alanı köpükle kaplamanız gerekecektir. Bu işlemden sonra kapının ışığı sızdırmaya devam etmesi durumunda koyu renk bir battaniye alarak kapının üstüne asın. Odanın yeteri kadar karanlık olup olmadığını anlamak için bir beyaz kağıt alarak odanın ortasına gidin ve bütün ışıkları kapatın. Beş dakika geçtikten sonra eğer kağıdı göremiyorsanız, geri kalan ekipmanı kurmaya başlayabilirsiniz.

Karanlık oda içinde kullanacağınız ekipman ne kadar titiz olmak istediğinize ve ne tür teknikleri kullanmak istediğinize bağlı olarak biraz pahalı olabilir. Gereken bütün ekipmanı ikince elden toplam 150 $’a alabilirsiniz, ancak son model cihazlar kullanmaktan yanaysanız yaklaşık 2000 $’ı gözden çıkarmanız gerekebilir.

Aşağıda en temel ve gerekli malzemeler verilmiştir:

Agrandizör (Fotoğrafları büyütmek için) – İyi durumda bir cihazı yaklaşık 150 $’a satın alabilirsiniz, daha profesyonel çalışmayı planlamıyorsanız, bu yeterli olacaktır. Ancak, cihazın en az 30 x 40cm baskı yapabildiğinden emin olmalısınız, 20 x 30 baskı yapmak istediğinizde kenarları kesmeniz gerekir. İlerde deneyim kazandıkça daha farklı çalışmalar da yapabilmeniz için, büyütücünün aynı zamanda filtre tutabilme özelliğinin olması artı puandır.

Ayrıca, orta ve büyük formatta filmler için, büyütücünüzün negatif tutucularının olması gerekebilir. Bu tip bir film kullanmayı planlıyorsanız, bu tutucuları mutlaka edinmelisiniz. Ancak, büyük formatta film kullanmayı düşünmüyorsanız negatifleri tutturmak için fazladan para harcamaya gerek yoktur.

Timer (Kronometre) – Herhangi bir yerden yaklaşık 20 $’a satın alabilirsiniz. Fazla abartılmış bir cihaz almanız gereksizdir. Sonuçta satın aldığınız kronometrede bir açma/kapama düğmesi varsa ve belirlenen süre sonunda büyütücüyü otomatikman kapatıyorsa, bu sizin için yeterlidir.

Safelight (Kırmızı ışık) – Kırmızı ışık satın almak sizin için bir işkenceye dönüşebilir. Piyasada bulunan birçok baskı kağıdı için farklı kırmızı ışık çeşitlerinin “güvenli” olması gibi bir sorun vardır. Sonuçta, kullanacağınız kağıt türüne bağlı olarak farklı kırmızı ışıklara ihtiyacınız olabilir veya elinizdeki kırmızı ışığın rengini değiştirebilirsiniz. Kullanacağınız kağıt türünü belirlemek için bir Fotoğrafçıya gidip çeşitli sorular sorabilirsiniz. Kağıt türünü belirledikten sonra bunun için hangi kırmızı ışığın kullanılacağını da öğrenebilirsiniz. Daha fazla kağıt çeşidi kullanmayı düşünüyorsanız, rengini değiştirebileceğiniz bir kırmızı ışık satın alın. Bu şekilde daha yolun başında paradan tasarruf etmiş olursunuz.

Developing Trays (Film Banyo Küveti) – Banyo küvetiniz üzerinde fazla düşünülecek bir cihaz değildir. Baskı yapabileceğiniz kadar genişlikte herhangi bir subje kullanabilirsiniz (20×30cm baskı yapmak istiyorsanız 13×18cm ebadında küvet kullanmayın) ancak kimyasallar boşa harcanacak kadar da geniş olmamalıdır (20×30cm baskıdan daha büyük baskı yapmayacağınıza eminseniz 40×60cm ebadında bir küvet almanıza gerek yoktur.)

Film Tanks and Reels (Film Tankı ve Makarası) – Bu sadece kendi negatiflerinizi basmak istediğinizde gereklidir. Eğer istemiyorsanız tank satın alarak paranızı harcamayın. Eğer satın alacaksanız, birkaç makara filmden sonra bozulmayacak şekilde uzun ömürlü bir tank satın alın.

Kalan Malzeme – Makas, kağıt kesici, kurşun veya tükenmez kalem, karıştırıcı, maşa, kağıt havlu, termometre, radyo ve çalışmalarınızı kolaylaştıracağına inandığınız her şey. Bu malzemeleri evinizden temin edebileceğiniz gibi herhangi bir marketten de çok ucuza satın alabilirsiniz.

Bütün malzemeyi temin ettikten sonra, artık içeri girmeye hazırsınız. Burada unutulmaması gereken nokta bütün malzemelerin el altında olması gerektiğidir. Başka bir deyişle, büyütücünüzü küvetin tam önüne yerleştirmeyin, aksı halde baskıları yıkamak için jimnastikçi olmanız gerekir. Büyütücü ve küvetleri bir duvarın karşısına sırayla koyabilir, kimyasallarla kağıtları da masanızın altına yerleştirebilirsiniz. Ancak yine de kendinize en uygun şekilde bir yerleşim planı yapmalısınız.

Fotoğrafçılıkta, görüntülerine birden bire karanlık odada kağıt üzerinde görünmesi kadar eğlenceli bir durum yoktur. Birçokları, kendi baskınızı yapabilmek için çok titiz bir düzen kurmanız gerektiğini savunsa da, buna gerek yoktur. Basit bir karanlık odanın kurulması da basittir ve görüntüler üzerinde daha yaratıcı olabilmenize olanak tanır.

Filmin banyo edilmesi

Aşağıda Siyah Beyaz bir filmin banyo edilmesiyle ilgili genel işlemler açıklanmıştır.

NOT – İşlem süreleri kullanılan kimyasallara ve işleme tabi tutulan negatiflere bağlı olarak değişebilir. Bu nedenle işleme başlamadan önce mutlaka gerekli malzemelerin talimatları okuyun.

İlk olarak, TAM BİR KARANLIKTA, film kutusunu açın ve negatifleri film tankına yerleştirin. Film tankları, içeri ışık sızdırmadan kimyasalların konulup çıkarılabileceği biçimde tasarlanmıştır. Film tankı doldurulup hazır hale getirildikten sonra ışıkları yakabilir ve işleme geçebilirsiniz.

1) Geliştirme

Kimyasallar ve film ile ilgili talimatlara bakın. Hava kabarcıklarından kurtulmak için tankı tezgaha hafifçe vurun. 5 saniye çalkalayın, daha sonra her yarım dakikada bir 5 saniye çalkalayın. Süre için filmin ve kimyasalların talimatlarını takip edin.Developer, negatiflerdeki görüntüleri çıkaracaktır.

2) Yıkama

30 Saniye sürekli çalkalayın durdurma banyosu geliştiricinin banyo etme hareketini durdurur. Kimyasallara ve filme bağlı olarak 2-10 dakika sabitleyin. İlk 30 saniye çalkalayın, daha sonra her yarım  dakikada bir 5 saniye çalkalayın. Sabitleyici, negatiflerdeki görüntüleri, kalitesinin zamanla bozulmasını önlemek için kalıcı hale getirir….bu nedenle gerekli olan sürenin tamamında sabitlenmesi gerekmektedir. Durulama için 30 saniye daha ayırın. Bütün fazla kimyasalları temizlemek için akan suyun altında durulayın.

3) Hipo Temizlik Maddesi

Genelde yıkama süresinin iki katı kadar sürer. İlk 30 saniye çalkaladıktan sonra 30 saniyelik aralıklarla çalkalamaya devam edin. Hipo Temizlik Maddesi (sodyumhiposülfit) negatifler üzerinde kalan tüm fazla sabitleyicileri temizleyecektir.

4) Nemlendirici

5 saniye çalkalayın.Nemlendirici, kurutmaya yardımcı olur ve suyun negatifler üzerinde kabarcık yapmasını önler.

5) Kurulama

Gerektiği kadar yapılır. Filmi temiz kuru bir yere asın. Negatifler kuruduktan sonra 4 veya 5 çerçeveli şeritler halinde kesin ve negatif kağıtlarına yerleştirin.


Fotoğraf Baskısının Yapılması

Kendi baskılarınızı yapmak karanlık odanın en keyif verici yanıdır. Baskı, iki temel adımda yapılır. Öncelikle, agrandizör için poz süresini belirleme amacıyla bir test şeridi yapmanız gerekir. Ardından baskıyı yapabilirsiniz. Her ikisi için gereken işlem de aynıdır.

Test şeridi, baskıyı agrandizörün altında ne kadar tutacağınızı belirlemek amacıyla farklı bazı poz sürelerinde tutmanız için gereklidir. Bu adım teoride gereksiz olmasına rağmen, bol miktarda baskı kağıdının kaçınılmaz hatalar sonucunda heba olmasını önlemek için mutlaka yapılmalıdır.

Kırmızı ışık altında, 20 x 30cm ebadında bir baskı kağıdını 5 adet 6 x 20cm ebadında şeritler halinde keserek başlayın. Ardından, negatiflerinizi taşıyıcıya yerleştirip görüntüye odaklandıktan sonra kronometrenizi 30 saniyeye ayarlayın. Daha sonra, bir parça mukavva kullanarak şeridi, 1/6’sı hariç, bloke edin ve kronometreyi çalıştırın. Her 5 saniyede bir mukavvayı, şeridin bir diğer 1/6′lık parçasına kaydırarak tüm kağıdın pozlanmasını sağlayın. Ardından, aşağıdaki işlemleri gerçekleştirerek şeridi baskıya alın:

1)Geliştirme Banyosu

1 ila 3 dakika sürekli çalkalayın. Film geliştiricisinden daha gücü olan baskı geliştirme banyosu kullanılmalıdır. Diğer iki kimyasal olan Durdurucu Banyo ve Sabitleyici film veya baskıyla birlikte kullanılabilir.

2)Durdurucu Banyo

Kartın gelişmesini durdurur. En az 10 saniye. Kartınız hala ışığa çıkmaya hazır değildir.

3)Sabitleyici

2 dakika. İlk 30 saniye çalkaladıktan sonra, ara ara çalkalayın. Artık kartınız ışığa çıkabilecek durumdadır.

4)Yıkama

4 dakika. Küveti suyun altına tutarak birkaç kez dolmasını sağlayın.

5)Silme

Gerektiği kadar. Baskılardaki yüzey suyunu sünger veya silgeçle alın.

6)Kurulama

Gerektiği kadar. Temiz, kuru bir yerde havayla kurulayın veya elektrikli bir kurutucu kullanın.

Test şeridi sabitlendikten sonra normal bir ışık altında bakabilir ve nihai baskının ne kadar süreyle pozlanacağına karar verebilirsiniz. Ardından, agrandizörü yeniden ayarlamaya gerek kalmadan (doğru odaklama hariç), kronometreyi ayarlayın ve test şeridi için açıklanan adımları izleyin, ancak tüm baskının gerekli bütün süre boyunca pozlanmaya bırakın.

Baskılar, bir kırmızı ışık altında da geliştirilebilir. Ancak, açıkta fazladan baskı kağıdı bırakmamanız gerekir çünkü ancak tamamen karanlık bir ortam 100% güvenlidir. 5 dakika sonra bile bir kırmızı ışık, kağıdın donuklaşmasına ve nihai baskınızın kalitesinin düşmesine neden olabilir. Sonuç olarak, karanlık odanızı kurduktan sonra film banyo etmeye hazırsınız demektir.

Aile Fotoğrafçısı

Aile tarihinizi araştırmaya başlamanın en iyi yöntemlerinden biri, eski fotoğraf kutularını bulup karıştırmaya başlamak. Çoğu tarihsiz ve işaretsiz olacaktır. Tanımadığınız insanların resimleri atalarınızın yaşamlarına geçiş kapısı olacaktır. Nerede ve ne zaman soruları araştırmanın başlangıcıdır.

Kim, Nerede, Ne Zaman?

İlk adım kimin fotoğrafı olduğunu bulmak için önce tarihi belirlemek. İşin başında en caydırıcı nokta da bu aslında. Zamanla, pratik yaparak tahminleri daraltmak kolaylaşıyor.

Tarih ve Tekniklerle

Önerilerden biri fotoğrafçılığın tarihçesini 20 yıllık dilimlerle kurmak. 1839 yılı itibari ile ticari olarak başladığı düşünülürse 1840 dan sonra gruplanabilirler. Ya da fotoğraftaki bilgiler kullanılabilir, kıyafet stilleri, mekanlar vb. Şöyle bir gruplama düşünülebilir.

1840 – 1860

Bu dönem “hard” fotoğrafçılık olarak adlandırılıyor. Çoğu fotoğraflar cam ya da metal destekli. Kağıt üzerine fotoğrafçılık 1850 lerde başlıyor.

1860-1880

En yaygın teknik ıslak kolodyum cam negatifler ve albümün baskı pozitiflerin kullanımıdır.

1880-1900

Kuru jelatin baskı kalıbı ve jelatin ya da kolodyum emulsiyonlu kağıt kullanılan dönemdir. Amatörler olarak yine insanların tarzlarına giyim, saç vs. bakarak 1890lar ile 1870′leri ayırmak mümkündür.

1900-1920

Bu dönemde, tarihleri belirlemede, moda stillerini kullanabiliriz. 20.yüzyıla kadar kolay ayırdedilebilir bir dönemdir. Amatör fotoğrafçılığın başladığı ve 116-size kartpostalların çıktığı dönemdir. 1920 lerden sonra yaşayan akraba veya yakınları bulmak zaten mümkün hala.

1920-1940 arasının discernible looku var. 1940lardan sonra renkli fotoğraflar başlıyor. Takip eden 20 yıl chromogenic renkli baskılar var. 1960 la 80 ler arası renkli fotoğrafçılık baskın karakter.

Mat ve Probs

Baskı altlıkları zaman için bir diğer belirleyici. İlk başta yapılanlar düz ve sade idi. Zamanla daha karışık hale geldiler. 1850 ortaları ve 1860 başlarında detaylı dokularla damgalandılar. Önemli bir ipucu olabilir. 1890′larda fotoğrafçılar boyalı fonlar kullandılar. Çoğu kez dış mekan görüntüleri. Bundan önce prob kullanılıyordu. 1870′lerde problar köprüler, kayalar gibi doğaya dönük malzemelerdi.

Kart Ebatları

Kağıt baskılardaki bir diğer ipucu baskının mounted olduğu kartın ebatlarıdır. Sivil savaş döneminde postalanabilir olması için ölçüsü 2.5×4 inch (yaklaşık 6.5×10 cm) olan kartlarda kart-devisite en küçüktür. 1866 da çıkan cabinet cartlar (6.5×4.5 inch) (yaklaşık 16,5×11,5 cm) bir diğer yaygın türdür. 1871 de çıkan 3 3/4 x 7.5 inch (yaklaşık 9,5×19 cm) promenade, 1890 da tanınan ; Boudoir (5 x 8 1/4 inches) (yaklaşık 13×21 cm) ve Imperial (7 x 10 inches) (yaklaşık 18×25 cm) , 1900 lerde yayılan Panel (8 x 13 inches) (yaklaşık 20×33 cm) diğer örneklerdir.

Tarih Bilgisi

Son olarak, biraz tarih bilgisi ve tecrübe ile ticaret kağıtlarını toplayabilirsiniz. Vergi pulları gibi. Sivil savaş (1864) sonundan 1866 ya kadar fotoğraflar vergilendiriliyordu. Vergi pulu iki yıl arasında olduğunu gösterir.

Fotoğrafçı

Fotoğrafçıyı araştırmak ise ayrı bir yöntemdir. Eğer adı ve adresi varsa, o şehre yazıp bu bölgede bu isimde bir fotoğrafçının hangi tarihlerde çalışmış olduğu soruşturulabilir. Bu araştırmayı daraltır. Çünkü fotoğrafçılar özellikle 19.yüzyılda gelip giderlerdi. Ortaklıklar oluşturur, stüdyolarının taşır, yeni isimlerle tekrar açarlardı. Bu da bir yöntem olabilir.

İçerik ve Kostüm

Fotoğrafları tarihlemede bir diğer yöntem içerikleridir. Örneğin Bir aile fotoğrafında, arka planda yer alan sokak lambalarının, ehiyet vb. setifikalardaki klişelerde, tramvay hatlarının tarzı. Kostümlerde bir diğer yöntem. Bununla ilgili bir kaynak Joan Severa Dressedfor the Photographer adlı kitabıdır. Tarih belirleme çok zor fakat kimin ve neyin fotoğrafı olduğunun belirlenmesinde temel noktadır.

Mutlu Son

Fotoğrafları başarı ile tanımladığınızda diğer adım bunları aileniz için organize etmektir. Böylece hem aile tarihçenize bir kaynak oluşturur hem de gerçekten eğlenebilirsiniz.

Fotoğrafçılık ile ilgili İpuçları

KAMERA ÖZELLİKLERİ VE BAKIMI:

Temizlemek için lense üflemeniz, onun ince kaplamasına zarar verebilir. Bunun için bir hava şırıngası, fırça veya mercek temizleme bezi kulanın. Işığın merceğe fazla doğrudan geldiği durumlarda bir mercek gölgesi veya avuçlarınızı kullanın. Böylece, açıklık ağızlarının parlamasına ve baskılarınızda olağandışı şekillere veya ışık yanıklarına yol açan aşırı ışık olan “kamaşma” önlenir.

Bileşke

Görüntü alanını üç parça olarak düşünün. Görsel olarak dengeli bir bileşke, örneğin, görüntünün ufuk çizgisinin en üstten üçüncüye yerleştirilmiş olması gibi. Görüntüde gökyüzünün hakim olmasını istiyorsanız ufuk çizgisini alttan üçüncü sıraya getirin. Ayrıca, ölü nokta dışında bir ana subjenin yerleştirilmesi ilginç olabilir. Çerçevenin sol veya sağından bir üçüncüyü deneyin. Bir negatifin parçaları, fotoğrafik bir baskınınkilerden biraz daha uzundur. Bunu kompanse etmek için subjeyi çerçeveye oturturken fazladan marj bırakılmalıdır. Büyütme yaparken, bu size, kesmede daha fazla kolaylık sağlayacaktır.

Poz

“Güneşli 16″ kuralını hatırlayın. Parlak güneş ışığı altında, açıklığınızı f-16 ve enstantane hızını, seçtiğiniz film hızının tam aynısı veya çok yakını olarak ayarlayın. Örnek: Kameranız ISO 100 olarak ayarlıysa, açıklık olarak f-16′yı ve objektif kapağı hızı olarak da 1/100′ü seçin. Kameranız ISO 400 olarak ayarlıysa, açıklık olarak f-16′yı ve objektif kapağı hızı olarak da 1/500′ü seçin.

Aynı görüntüyü, çok az farklı poz sürelerinde iki veya üç kez daha fotoğraflayın. Buna “poz taraması” denir. İşe en çok yarayan pozu seçebilmenizi sağlar. Örneğin, daha karanlık bir poz, aydınlık bir pozdan daha loş bir ortam sağlar.

Öneriler

Arkadaş Portreleri

Arka planı basit tutun. Bu, vurgulayacağınız ana subjedir. Parlak veya koyu renk modelli bir tişört en önemli özelliği, yüzü götürebilir. Gün ışığında çekilen portreleri tamamlamak için bir flaş kullanın. Buruşuklukları ve aşırı gölgeleri en aza indirgeyerek kusursuz bir görüntü elde etmenize yardımcı olacaktır.

Bir insanın fotoğrafı çekilirken, kişiyi hafif bir açıyla döndürmeniz hem size hem de ona avantaj sağlar. Daha ince görünürler ve siz de daha ilginç açı ve ışıklı bir çekim yapabilirsiniz. Bu şekilde “pasta keser gibi” bir çekim yapmaktan kurtulursunuz. İnsanları fotoğraflarken çeşitli donanımlar ekleyin: bu bir güneşlik, gitar, tenis raketi veya tuttuğunuz takımın şapkası olabilir. Bu şekilde ilerde fotoğrafını çektiğiniz kişilerin takdirini kazanırsınız.

Zamanınızı toplu çekimlere ayırın. İnsanların fotoğraf çekilirken kollarını birbirinin boynuna doladığı pozlardan kaçının. Omuzlar üzerinden sarkan veya bele sarılı eller oldukça rahatsız edici ve yersiz bir görüntü verir. Kolay ve önemli bir portre de, doğrudan pencereden yansıyan ışıkla yarısı açıkta kalmış subjedir. Yüzün sadece bir yarısında koyu bir gölgenin durması iyi bir hava verecektir.  ”Birleştirmeden” yani arka plana gereksiz görüntülerin girmesinden kaçının: örneğin subjenin başının üzerinde üç fidanın yetiştiriliyormuş gibi görünmesi, kulakların tam ortasından ateş edilmiş izlenimi veren bir ufuk çizgisi veya çerçevenin tam köşesinden bir ayak veya dirseğin giriş yapması gibi.

Arka planı oldu diye kabul etmeyin. Her zaman için üzerinde titizlikle çalışın. Subjenin konumunu veya görüntü açısını değiştirin. Arka plan subjeden gözle görülür ölçüde daha parlaksa, bir siluet görüntüsü elde edersiniz. Bunu önlemek için subjenin yüzüne doğru yaklaşın ve buradan ir ışık değeri alın. Eski konumunuza gelin, yeniden odaklanın, çerçeveyi yeniden ayarlayın ve fotoğrafı çekin.

Hareketli Çekimler

Zamanı durdurmak için kameranızı manuel modda kullanın ve enstantane hızı olarak 250 veya daha fazla bir değer seçin. 400 gibi bir film hızı seçmek size en uygun olanıdır ve daha küçük açıklıklar seçerek alan derinliğini artırmanızı sağlar.

Hareket izlenimi yandıran görüntüler için kameranızı manuel modda kullanın ve enstantane hızı olarak 30, 60 veya 125 değerlerini seçin. İstenen bulanıklık, subjenin ne hızla hareket ettiğine bağlı olarak daha ince veya yoğun olabilir. Birkaç çekim yapabilir ve en doğru etkili bırakanı seçebilirsiniz.

Hayvanlar

İnsanların, hayvan resimleri için doğrudan tepelerinden deklanşöre basarak fotoğraf çekmesi yaygın bir yanlıştır. Daha hoş görünen ve doğal bir fotoğraf elde etmek için hayvanların göz seviyesine gelmek gerekir. Bunun için çömelmeniz veya uzanmanız gerekebilir. Bir başka yol da hayvanı bir kutu, tabure, ağaç kütüğü veya pencere eşiği gibi yüksek bir yere de çıkarabilirsiniz.

Yaşamdan kesitler

En az görünen gölgelerle ilgilidir. Gölge yaparak, değişik alanları ilginç şekillerle doldurabilir ve ilgi çekici hale getirebilirsiniz. Gölgelemede kullanılan figür veya obje hakkında daha fazla bilgi verirler.

alıntı: http://ilgisel.com/

Temel Fotoğrafçılık Bilgileri Konusuna Ait Etiketler

Bu Konuyu Sosyal Medyada Paylaş

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Yorum Yaz


Yukarı Çık
istanbul escort-